غریب

 


چقدر جای سوره ای به نام "پدر" خالیست...

که این گونه آغاز شود:


قسم بر پینه ی دستانت، 

که بوی نان میداد


و قسم بر چشمان همیشه نگرانت...


قسم بر بغض فرو خورده ات 

که شانه ی کوه را لرزاند


و قسم بر غربتت، 

وقتی هیچ بهشتی زیر پایت نیست...


‎زندگی از جنس لجن‎'s photo.
/ 1 نظر / 19 بازدید
ملاحت

آخی... راحله همیشه دلم برای بابا میگرفت و الان بیشتر میگیره..باباها زیر ظاهر قدرتمند خودشون همه بلورهای شکستنی دنیا رو قایم میکنند..اینقدر گاهی دلم برای بابا تنگ میشه..