واگن ها...

 

هرگز.

هرگز عزیزانمان را ازدست نمی دهیم.

همراه ما هستند،

اززندگی ما ناپدید نمی شوند،

فقط دراتاق های متفاوتی هستیم.

 

مثلا الان نمی بینیم درواگن بغلی کیست، اما کسانی آنجا هستندو همزمان با من

و تو و دیگران سفرمی کنند.

 

اینکه نمی توانیم باآنها حرف بزنیم ،یا بفهمیم درآن واگن چه می گذرد،ناقض این

واقعیت نیست.

 

آنجا هستند.

پس چیزی که "عمر"می نامیم، قطاری ست با واگن های متعدد.

 

گاهی دریک واگنیم،گاهی درواگنی دیگر، وگاهی  موقع خواب دیدن یا پذیرفتن پدیده

های خارق العاده، از واگنی به واگن دیگر می رویم..."

 

 

 

"الف"

پائولوکوئیلو

/ 2 نظر / 10 بازدید
یه مرد امیدوار

آدم ها ...عطرشان را با خودشان می آورند می گذارند و می روند‌‌ آدم‌ ها ...می آيند و می روند ولی در خواب‌ هایمان می مانند‌‌ آدم‌ ها ...می آيند و می روند ولی ديروز را با خود نمی برند‌‌ آدم‌ ها ...می آيندخاطره‌ هايشان را جا می گذارندو می روند ‌‌آدم‌ ها ...می آيندتمام برگ‌ های تقويم بهار می شود می روندو چهار فصل پاييز را با خود نمی برند ‌‌آدم‌ ها ...وقتی می آيند موسيقی شان را هم با خودشان می آورند وقتی می روندبا خود نمی برند ‌‌آدم‌ ها ...می آيند و می روند ولی در دلتنگی هايمان ‌‌شعرهايمان‌‌ رویای خسته شبانه‌‌ مان می مانند‌‌‌ ... جا نگذاريد هرچه می آوريد را با خودتان ببريد ‌به خواب و خاطره‌‌‌ ی آدم برنگرديد ... هرتا مولر - Herta Müller

همایون

بسیار زیبا بود زندگی همینطور است تشکر [لبخند][گل][گل][گل][گل][گل]