کمی صبرکن

سخن گفتن

شماهنگامی سخن می گوییدکه با اندیشه های خوددرصلح وآرامش بسرنمی برید وهنگامی که

نمی توانید درعزلت قلب خویش زندگی کنید،زندگی را درلبهای خودادامه می دهیدوصدا برای

شماسرگرمی وتفریح می شود.

ودربسیاری ازسخنان شما، اندیشه ها کم وبیش قربانی می شوند.

زیرا اندیشه، مرغ هواست ودرقفس کلمات ممکن است بالهای خودرا بگشاید اما پرواز نخواهدکرد.

 

گروهی از شما از ترس تنهایی به دامن پرگویان پناه می برند.

زیرا سکوت، تنهایی وجودعریان آنهارا در پیش چشمهایشان می آورد و آنها از آن می گریزند.

 

وگروهی دیگرهستند که سخن می گویند و بدون معرفت و تامل، حقیقتی را فاش می کنندکه

خودچیزی ازآن درنمی یابند.

 

وگروهی دیگرهستند که حقیقت را در درون خوددارند اما به دام سخن نمی آورند.

درسینه چنین مردمی روح با سکوت خوش آهنگش خانه دارد.

 

هنگامی که شما بادوست خود درصحرا یا میان بازار دیدار می کنید، بگذارید که روح شما

لبهایتان را به حرکت درآورد وزبانتان را هدایت کند.

بگذارید آن آوای پنهان درصدای شما، درگوش پنهان اوسخن گوید.زیرا روح او حقیقت قلب شما

را مانند طعم شراب به خاطرمی آورد در آن هنگام که ازجام ،رنگ و نشانی برجای نمانده است.

"پیامبر"

جبران خلیل جبران

 

 

 

/ 3 نظر / 3 بازدید
آرامش

خداوند مشعلی از زیبایی و دانایی در قلبتان به ودیعت نهاده است. گناه است اگر بگذارید خاموش شود و به خاکستر بدل گردد. جبران خلیل جبران [گل][گل][گل][گل]

آرامش

اولین بوسه، نخستین گل بر سر شاخه درخت زندگی است. جبران خلیل جبران [لبخند][لبخند][لبخند][لبخند] [ماچ][ماچ][ماچ][ماچ]

آرامش

چقدر نوشته های جبران خلیل جبران رو دوست دارم این مطلب هم فوق العاده بود ممنون دوست خوبم بازم نوشته هاشو بزار تو آرشیو مطالب من هم چند پست از جبران هست شاد باشی[گل]