"...برخوردهای تصادفی وجودندارد.هرگاه فردی ازمسیر ما بگذرد، پیامی برای ما

دارد.اما چگونگی واکنش ما به این برخوردها مشخص می کند که آیا توانایی دریافت پیام را

یافته ایم یاخیر.

اگربا کسی که درسر راه ما پیداشده به گفتگو بنشینیم و موفق به دریافت پیام

مربوط به سوالات فعلی خود نشویم، به آن معنا نیست که پیامی وجود نداشته

است ؛ بلکه به این معناست که به دلایلی متوجه آن نشده ایم.


...انسانهاازاین لحاظ که می توانند انرژی خود را آگاهانه فرا فکنند ، درجهان یگانه اند.

زمانی که شخصی را می ستاییم، درواقع روی او تمرکز می کنیم که

خصوصیات ظاهری اش برجسته شود و حضور بیش تری بیابد. دراین لحظه می

توانیم برای او انرژی بفرستیم و او را ازسطحی که هست بالاتر ببریم.

شکی نیست که اولین گام ، بالا نگهداشتن انرژی خودمان است، آنگاه می

توانیم جریان گرفتن انرژی وفرستادن آن را به سوی دیگری آغازکنیم.

هرچه بیشتر بتوانیم دیگران رادوست بداریم وتحسین کنیم وهرچه کل بودگی و

زیبایی درونی شان را بیش ترستایش کنیم ، انرژی بیشتری بسوی آنان می

فرستیم و طبیعی است که انرژِی بیشتری به درون خود ما جریان می یابد.


ازهمین روست که مهرورزیدن وانرژی دادن به سایرین، بهترین کاری است که

می توانیم برای خود انجام دهیم."


"پیام سلستین"

اثرجیمز ردفیلد

 

***


پ.ن :من به این موضوع ایمان دارم.بارها برام پیش اومده که وقتی به پیرامونم

دقیق شده ام، پیامها درست به موقع ، توسط افراد مختلف بهم رسیده اندلبخند...

دوست دارم بدونم برخوردتون با "دخترباران"، چه پیامی براتون داشته؟چشمک