ازدواج

شما با هم زاده شدیدو بایدکه پیوسته با هم باشید.

با هم باشیدتا آن هنگام که مرگ بالهای عمرتان را برکند.

حتی درخاطره خوش خداوند نیزباهم باشید.

اما بگذاریدبا هم بودنتان را فضایی درمیان باشد.

یکدیگررادوست بدارید اما،از عشق زنجیر مسازید:

جامهای  یکدیگر را پرکنید اما از یک جام منوشید.

به شادمانی با هم برقصیدوآواز بخوانید اما بگذارید هریک برای خود تنها باشد.

همچون سیمهای عود که  هریک درمقام خود تنهاست اما  همه با هم به یک

آهنگ مترنم اند.

دلهایتان را به هم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید،

زیرا تنها دست زندگیست که می تواند دلهای شما را درخود نگه دارد.

درکنار هم بایستید، اما نه بسیار نزدیک

ازآنکه ستونهای معبد به جدایی بار بهترکشند،

وبلوط وسرو درسایه هم به کمال رویش نرسند.

"پیامبر"

جبران خلیل جبران