این شعروبه درخواست ملاحت عزیزم گذاشتم:

 

 

 

 

 

کوچه

 

 

 

بی تومهتاب شبی بازازآن کوچه گذشتم

 

 

 

 

همه تن چشم شدم خیره به دنبال توگشتم

 

 

 

 

شوق دیدارتولبریزشدازجام وجودم

 

 

 

 

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 

 

 

 

درنهانخانه جانم گل یادتودرخشید

 

 

 

 

عطرصدخاطره پیچید

 

 

 

 

موج صدخاطره خندید

 

 

 

 

یادم آمدکه شبی باهم ازآن کوچه گذشتیم

 

 

 

 

پرگشودیم ودرآن خلوت دلخواسته گشتیم

 

 

 

 

ساعتی برلب آن جوی نشستیم

 

 

 

 

توهمه رازجهان ریخته درچشم سیاهت

 

 

 

 

من همه محوتماشای نگاهت

 

 

 

 

آسمان صاف وشب آرام

 

 

 

 

بخت خندان وزمان رام

 

 

 

 

خوشه ماه فروریخته درآب

 

 

 

 

شاخه هادست برآورده به مهتاب

 

 

 

 

دشت وصحراوگل وسنگ

 

 

 

 

همه دل داده به آوازشباهنگ

 

 

 

 

یادم آیدتو به من گفتی ازین عشق حذرکن

 

 

 

 

لحظه ای چندبراین آب نظرکن

 

 

 

 

آب آیینه عشق گذران است

 

 

 

 

توکه چندیست نگاهت به نگاهی نگران است

 

 

 

 

باش فرداکه دلت بادگران است!

 

 

 

 

تا فراموش کنی چندی ازین شهرسفرکن

 

 

 

 

به توگفتم

 

 

 

 

حذرازعشق؟

 

 

 

 

ندانم

 

 

 

 

سفرازپیش توهرگزنتوانم

 

 

 

 

نتوانم

 

 

 

 

روزاول که دل من به تمنای توپرزد

 

 

 

 

چون کبوترلب بام تونشستم

 

 

 

 

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

 

 

 

 

بازگفتم که توصیادی ومن آهوی دشتم

 

 

 

 

تا به دام تودرافتم

 

 

 

 

همه جاگشتم وگشتم

 

 

 

 

حذرازعشق ندانم

 

 

 

 

 

برگی ازشاخه فروریخت

 

 

 

 

مرغ شب ناله تلخی زدوبگریخت

 

 

 

 

اشک درچشم تولرزید

 

 

 

 

ماه برعشق توخندید

 

 

 

 

یادم آیدکه دگرازتوجوابی نشنیده

 

 

 

 

پای دردامن اندوه کشیدم

 

 

 

 

نگسستم نرمیدم

 

 

 

 

 

رفت درظلمت غم آن شب وشبهای دگرهم

 

 

 

 

نگرفتی دگرازعاشق آزرده خبرهم

 

 

 

 

نکنی دیگرازآن کوچه گذرهم...

 

 

 

 

 

 

بی توامابه چه حالی من ازآن کوچه گذشتم...!

 

 

 

 

 

 

 

"فریدون مشیری"