احوالپرستی

عزیزمن!قسمت خوشایندحیات!هنگام مبارک یکبار!یکبارهمیشه گاهگاه!آنجاکه شادی فوران می کند!مناسبت

مهربان!قشنگترین مصرع های پرمعنی ترین ابیات غزل ترین قططعات کامل ترین شاعران!ناممکن بی اندازه وسیع!

سلام طول می کنم ودرودعرض می نمایم.اگرازحال من بخواهیدتمام غربتهای بیابانها شاهدندکه صاحب خسته ترین

وخارخورده ترین پاهایم ومجنون ،حقیرترین تعبیرمن است.

اگربه احوالات بنده پی می بریدبحمدالله به تعمیرتفکّرواصلاح احساس مشغولم  وهیچ ملالی جزادامۀ زندگی نیست وناسلامتی

حاصل است وبیماری بلبل است وفصل گریه گل است وکارمشکل است وغمی جانکاه دردل است.

به سکوت سلام می رسانم وازراه دوربراودرود می فرستم.سلام مرابه پونه خانم وجویبارجان عزیزم برسانید

به قله بگوئیدعریضه مرابه آفتاب بدهد!به جای من باخوشبختی خداحافظی کنید!پرستوراسلام می رسانم!ابرسفیدراسلام

می رسانم!برای مزرعه نگرانم .آن سفارش مرابه دانایی یادتان نرود!سلام مرابه بینایی برسانیدوبگوئیدمنتظردیدارش

هستم.

مواظب احساس باشید که سرمانخورد.عشق راهرگزفراموش نکنید به گردن ماحق دارد،ضمناً دوسه دقیقه  به شادی

بدهکارم،زیاده عرضی نیست که دارای ارتفاع نباشد.

قربان شما تردید

ازکتاب نافلۀ ناز

احمدعزیزی