چشمانت

 

تیله های سبز صداقت

 

رونق شفاف بازی مان

 

درکوچه پسکوچه های خاکی کودکی.

 

چشمانت

 

 دوبرگچه همزاد

 

تن شسته درباران بهار

 

                  ونگاهت خرم،

 

اینجا که برهروقاحت

 

خیره مانده درچشم سبزینگی

 

نام نازنین نگاه می نهند،

 

                                 جای چشمهای توخالی.

     ####

 

خم می شوی

 

 باهزاریاس اشک

 

                  درخاربست مژگان محصور

 

خم می شوی

 

 نه به سنگینی کوله بار

 

                                  بغض من ودلتنگی تو

 

به بوسه ای ازقرآن

 

که درخانه ما

 

              روادیدگذر

                      

                           ازمرزسفراست.

         

 ###

 

رفتنت

 

 حکایت چاووش نور

 

                       وشوق شبنمی مسافر

 

رفتنت

 

             چون آمدن عشق بیصداست.

 

###

 

درخم کوچه می ایستی

 

به نگاهی همه دلجویی

 

دستانت درفش وداع

 

همان دودست که دیروز

 

                              دل بادبادکم را می لرزاند

 

                      امروز بادبادک دلم را

 

من ،

 

آب وآینه درچشم

 

                    به زمزمه هردعاکه ازبرم:

 

خدایا!

 

               دشت چشمان غزالم را

 

                             ستوران به چراننشینند

 

خدایا!

 

             بلورپرواز سنجاقکم را

 

                     کودکان به تلنگروسوسه نشکنند

 

خدایا!

 

مادر،چشمانش را

 

                من نگاهش رابه تومی سپارم

 

آخرنگاه هرکس

 

                     همرنگ چشمهای دل اوست

 

 

                                 "ملاحت اسدالهی"